راهنمای جامع

اضافه طبقه روی ساختمان موجود؛ LSF یا روش‌های دیگر؟

قبل از انتخاب سازه، باید بدانیم ساختمان فعلی ظرفیت طبقه جدید را دارد یا نه، شهرداری اجازه اضافه‌طبقه می‌دهد یا نه و کدام روش کمترین بار و دردسر را به ساختمان موجود تحمیل می‌کند. در این راهنما این مسیر را مرحله‌به‌مرحله بررسی می‌کنیم.

پاسخ به سوالات
بررسی اولیه پروژه
ارائه راهکار مناسب

آیا می‌توان روی ساختمان موجود یک طبقه دیگر ساخت؟

در بسیاری از ساختمان‌ها امکان اضافه کردن یک طبقه جدید وجود دارد، اما پاسخ این سؤال فقط به متراژ پشت‌بام یا فضای موجود بستگی ندارد.

قبل از اینکه درباره LSF، اسکلت فلزی یا هر روش دیگری تصمیم بگیریم، سه موضوع باید روشن شود: آیا از نظر ضوابط شهری اجازه ساخت طبقه جدید وجود دارد؟ آیا سازه و فونداسیون فعلی توان تحمل بار اضافه را دارند؟ و اگر پروژه قابل اجراست، چه سیستمی کمترین فشار و بیشترین تناسب را با ساختمان موجود دارد؟

به همین دلیل در پروژه اضافه‌طبقه، انتخاب نوع سازه نباید اولین تصمیم باشد. ابتدا باید مشخص شود پروژه اصولاً در چه شرایطی قرار دارد.

پاسخ

اگر ساختمان از نظر شهرسازی امکان اضافه‌طبقه داشته باشد و بررسی مهندسی نیز نشان دهد سازه موجود قابلیت پذیرش طبقه جدید را دارد، LSF معمولاً یکی از اولین سیستم‌هایی است که ارزش بررسی دارد؛ زیرا می‌توان طبقه جدید را با وزن کمتر و بخش زیادی از عملیات به روش خشک اجرا کرد.

اما این به معنی مناسب بودن LSF برای تمام ساختمان‌ها نیست. نوع سازه فعلی، وضعیت فونداسیون، معماری طبقه جدید، دهانه‌ها، محل راه‌پله، نوع سقف، نما و حتی کیفیت ساختمان موجود می‌تواند انتخاب نهایی را تغییر دهد.


مطالعه موردی: سازه lsf چیست؟

قبل از انتخاب LSF، اول مشخص کنیم آیا اجازه اضافه‌طبقه داریم؟

یکی از اشتباهات رایج این است که مالک ابتدا برای طبقه جدید نقشه می‌کشد یا حتی نوع سازه را انتخاب می‌کند و بعد سراغ مجوز می‌رود.

در حالی که بهتر است ابتدا وضعیت پرونده ساختمان و ضوابط مربوط به ملک بررسی شود.

ممکن است از نظر فنی بتوان روی ساختمان طبقه دیگری ساخت، اما ضوابط شهرسازی اجازه افزایش تعداد طبقات یا سطح زیربنا را ندهد.
برعکس، ممکن است از نظر شهرسازی امکان اضافه‌طبقه وجود داشته باشد اما سازه فعلی برای بار جدید نیاز به بررسی بیشتر یا مقاوم‌سازی داشته باشد.

بنابراین انتخاب LSF جایگزین بررسی مجوز نیست.

مزیت LSF در این مرحله این است که چون سیستم دارای ضوابط طراحی و اجرای مشخص در مقررات و دستورالعمل‌های فنی کشور است و وزن طبقه جدید را می‌توان پایین نگه داشت، در پروژه‌ای که اضافه‌بار سازه موضوع مهمی است می‌تواند گزینه قابل دفاعی برای مهندس محاسب باشد.

مهم‌ترین سؤال: ساختمان فعلی تحمل طبقه جدید را دارد؟

ساختمان موجود برای تحمل مجموعه مشخصی از بارها طراحی شده است. اضافه کردن یک طبقه جدید یعنی بار بیشتری به تیرها، ستون‌ها، دیوارهای باربر و در نهایت فونداسیون ساختمان وارد می‌شود.

بنابراین نمی‌توان فقط با نگاه کردن به پشت‌بام گفت:

«ساختمان محکم است، یک طبقه روی آن می‌سازیم.»

در بررسی فنی باید مسیر انتقال بار از طبقه جدید تا زمین مشخص باشد.

اگر نقشه‌های سازه‌ای ساختمان موجود باشند، بررسی اولیه بسیار ساده‌تر است. اگر نقشه‌ای وجود نداشته باشد، ممکن است نیاز باشد ابعاد و مشخصات اعضای سازه‌ای برداشت شود و بسته به وضعیت بنا بررسی‌های تکمیلی توسط مهندس انجام گیرد.

مواردی مثل سن ساختمان، نوع سازه، تغییرات قبلی، ترک‌ها یا آسیب‌های موجود، مشخصات ستون و تیر، فونداسیون و وضعیت سقف فعلی می‌توانند در تصمیم اثرگذار باشند.

سبک بودن سازه جدید کمک می‌کند، اما جای محاسبات سازه را نمی‌گیرد.

چرا وزن در پروژه اضافه‌طبقه این‌قدر مهم است؟

در ساخت یک ساختمان جدید می‌توان فونداسیون و سازه را از ابتدا متناسب با تعداد طبقات طراحی کرد.

اما در اضافه‌طبقه با ساختمانی روبه‌رو هستیم که قبلاً ساخته شده است.

هر کیلوگرمی که به طبقه جدید اضافه شود باید در نهایت توسط سازه قبلی تحمل و به فونداسیون منتقل شود. افزایش جرم ساختمان همچنین روی نیروهای ناشی از زلزله اثر می‌گذارد.

به همین دلیل سیستم‌های سبک در اضافه‌طبقه اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.

البته هنگام مقایسه نباید فقط وزن اسکلت را ببینیم. وزن واقعی طبقه جدید شامل اسکلت، سقف، کف‌سازی، دیوارها، نما، عایق، تأسیسات و نازک‌کاری است.

بنابراین جمله دقیق‌تر این نیست که:

«اسکلت LSF سبک است.»

بلکه باید بپرسیم:

«طبقه تکمیل‌شده‌ای که با این سیستم می‌سازیم در نهایت چه بارهایی به ساختمان موجود اضافه می‌کند؟»

این همان عددی است که برای تصمیم مهندسی اهمیت دارد.

LSF، اسکلت فلزی یا بتن؛ برای اضافه‌طبقه کدام بهتر است؟

هیچ سیستم ساختمانی در همه پروژه‌ها بهترین گزینه نیست.
برای اضافه‌طبقه، تفاوت اصلی این سیستم‌ها تقریباً به شکل زیر است:

معیارLSFاسکلت فولادی متداولسازه بتنی
وزن اضافه‌شدهمعمولاً پایین‌تربیشترمعمولاً بیشتر
اجرای خشکبخش عمده پروژهبخشی از پروژهخیر
سرعت نصب سازهبالامناسبپایین‌تر به دلیل عملیات تر
مزاحمت کارگاهیمعمولاً کمترمتوسطبیشتر
دهانه‌های بزرگمحدودیت بیشتری داردانعطاف بیشترانعطاف مناسب
مناسب برای ساختمان با محدودیت بارگزینه مهم برای بررسیوابسته به ظرفیت موجودمعمولاً نیازمند بررسی جدی‌تر
نیاز به محاسبات سازه‌ایحتماًحتماًحتماً
مجوز اضافه‌طبقهوابسته به پروژه و ضوابطوابسته به پروژه و ضوابطوابسته به پروژه و ضوابط

پس چه زمانی LSF جذاب‌تر می‌شود؟

فرض کنید یک ساختمان دوطبقه دارید و قصد دارید روی بام آن یک واحد مسکونی دیگر بسازید.

پلان طبقه جدید پیچیدگی زیادی ندارد، دهانه‌های بسیار بزرگ نمی‌خواهید و مهم است که بار زیادی به ساختمان موجود اضافه نشود.

در چنین پروژه‌ای LSF می‌تواند یکی از جدی‌ترین گزینه‌ها باشد.

اما اگر قرار است طبقه جدید سالن بسیار بزرگی بدون دیوار، بازشوهای غیرمعمول یا بارهای سنگین داشته باشد، ممکن است یک سیستم دیگر یا ترکیب چند سیستم نتیجه بهتری بدهد.

این دقیقاً همان جایی است که نباید قبل از دیدن پروژه بگوییم «LSF حتماً بهترین است».

مطلب مرتبط: مراحل ساخت سازه LSF

چه ساختمان‌هایی گزینه مناسب‌تری برای اضافه‌طبقه با LSF هستند؟

LSF بیشتر زمانی ارزش بررسی دارد که وزن طبقه جدید یکی از محدودیت‌های پروژه باشد، زمان اجرا اهمیت داشته باشد، دسترسی کارگاه محدود باشد یا بخواهیم میزان عملیات تر و تخریب در ساختمان موجود را کاهش دهیم.

برای مثال، در یک ساختمان مسکونی که ساکنان طبقات پایین همچنان از ساختمان استفاده می‌کنند، کوتاه‌تر شدن مرحله نصب سازه و کاهش عملیات سنگین کارگاهی می‌تواند اهمیت زیادی داشته باشد.

اما حتی در چنین شرایطی، ابتدا باید سازه موجود تأیید شود.

چه زمانی ممکن است LSF انتخاب مناسبی نباشد؟

LSF به دلیل وزن پایین برای اضافه‌طبقه مزیت مهمی دارد، اما همیشه بهترین جواب نیست.

اگر معماری طبقه جدید نیازمند دهانه‌های بزرگ، فضاهای بسیار باز یا بارهای خاص باشد، ممکن است اسکلت فولادی متداول یا یک سیستم ترکیبی آزادی طراحی بیشتری ایجاد کند.

1

در بعضی پروژه‌ها نیز محدودیت اصلی اصلاً سازه نیست؛ ممکن است ضوابط شهرسازی اجازه طبقه جدید ندهد.

 

2

اگر بررسی مهندسی نشان دهد ساختمان موجود ضعف جدی دارد و اجرای طبقه جدید مستلزم مقاوم‌سازی گسترده و پرهزینه است، ممکن است اصل اضافه‌طبقه از نظر اقتصادی قابل توجیه نباشد.

3

بنابراین اگر نتیجه بررسی این باشد که LSF برای پروژه مناسب نیست، انتخاب منطقی این است که سیستم دیگری بررسی شود؛ نه اینکه پروژه را صرفاً برای استفاده از LSF تغییر دهیم.

آیا نوع ساختمان فعلی روی انتخاب روش اثر دارد؟

بله، بسیار زیاد.

اضافه‌طبقه روی ساختمان بتنی

در یک ساختمان بتنی باید ظرفیت تیرها، ستون‌ها، اتصالات، سقف و فونداسیون موجود بررسی شود.

سازه جدید باید به‌گونه‌ای طراحی شود که بارهای آن از مسیر مشخصی به اعضای باربر ساختمان منتقل شوند.

صرفاً قرار دادن یک سازه سبک روی دال پشت‌بام به معنی اجرای مهندسی‌شده اضافه‌طبقه نیست.

اضافه‌طبقه روی ساختمان فلزی

در ساختمان فولادی نیز ستون‌ها، تیرها، اتصالات و فونداسیون باید برای شرایط جدید کنترل شوند.

یکی از مزیت‌ها این است که در بعضی پروژه‌ها امکان طراحی اتصال سازه جدید به اعضای اصلی فولادی وجود دارد، اما نوع اتصال باید بخشی از طراحی سازه باشد.

ساختمان‌های بنایی یا قدیمی

در این ساختمان‌ها بررسی وضعیت موجود اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

نداشتن نقشه، تغییرات متعدد طی سال‌ها، کیفیت نامشخص مصالح یا ضعف اتصال اجزای ساختمان می‌تواند باعث شود قبل از تصمیم درباره اضافه‌طبقه نیاز به بررسی و احتمالاً مقاوم‌سازی وجود داشته باشد.

در چنین پروژه‌ای فقط گفتن اینکه «LSF سبک است» برای شروع اجرا کافی نیست.

سازه LSF چگونه به ساختمان موجود متصل می‌شود؟

یکی از حساس‌ترین بخش‌های اضافه‌طبقه همین اتصال است.

طبقه جدید باید یک مسیر انتقال بار مشخص داشته باشد؛ یعنی بار دیوارها، سقف و سایر اجزای طبقه جدید از طریق نقاط طراحی‌شده به سازه موجود و سپس فونداسیون منتقل شود.

نوع اتصال برای همه ساختمان‌ها یکسان نیست.

محل ستون‌ها یا دیوارهای باربر ساختمان موجود، نوع سقف و سیستم سازه‌ای قبلی روی جزئیات اتصال اثر می‌گذارد.

به همین دلیل نباید اتصال سازه جدید به پشت‌بام به‌صورت تجربی و در محل پروژه تصمیم‌گیری شود. این جزئیات باید قبل از تولید و نصب LSF در نقشه‌های مهندسی مشخص شده باشند.

آیا برای ساخت طبقه جدید باید سقف فعلی تخریب شود؟

نه همیشه.

میزان تخریب به طراحی پروژه و وضعیت بام بستگی دارد.

در بعضی پروژه‌ها سازه اصلی سقف حفظ می‌شود و فقط بخش‌هایی از لایه‌های بام، شیب‌بندی یا اجزای غیرسازه‌ای برای اجرای طبقه جدید اصلاح یا جمع‌آوری می‌شوند.

در برخی پروژه‌ها نیز ایجاد راه‌پله، داکت یا تغییرات معماری نیازمند باز کردن بخشی از سقف است.

حتی برداشتن بعضی لایه‌های سنگین بام می‌تواند به کاهش بار موجود کمک کند؛ اما تصمیم درباره حذف هر لایه باید با شناخت ساختار سقف انجام شود.

نمای برش‌خورده یک ساختمان شهری در ایران که روی بنای موجود، یک طبقه جدید با سازه LSF اضافه شده و مسیر راه‌پله داخلی تا طبقه جدید را نشان می‌دهد.

راه‌پله را فراموش نکنید؛ طبقه جدید چگونه به ساختمان متصل می‌شود؟

یکی از سؤال‌هایی که مالک معمولاً دیر به آن فکر می‌کند همین است.

ممکن است از نظر سازه بتوان یک طبقه جدید ساخت، اما باید مشخص شود دسترسی آن چگونه تأمین می‌شود.
آیا راه‌پله فعلی ادامه پیدا می‌کند؟
آیا نیاز به ایجاد بازشو در سقف وجود دارد؟
آیا پله جدید بخشی از فضای واحد قبلی را اشغال می‌کند؟
آیا طبقه جدید ورودی مستقل خواهد داشت؟
اگر این تصمیم در ابتدای طراحی گرفته نشود، ممکن است پلان ظاهراً مناسب طبقه جدید بعداً به دلیل مسئله دسترسی تغییر زیادی کند.

تکلیف تأسیسات طبقه جدید چیست؟

اضافه‌طبقه فقط ساخت چهار دیوار و یک سقف نیست.

آب، فاضلاب، برق، گرمایش، سرمایش و در صورت وجود سایر تأسیسات باید به طبقه جدید برسند.

برای مثال اگر در طبقه جدید آشپزخانه یا سرویس بهداشتی دارید، محل آن‌ها بهتر است با مسیرهای تأسیساتی ساختمان موجود هماهنگ شود.

این موضوع هم هزینه را کاهش می‌دهد و هم از ایجاد مسیرهای پیچیده در سازه جلوگیری می‌کند.

فشار آب، ظرفیت برق، مسیر فاضلاب، محل تجهیزات سرمایشی و گرمایشی و تأسیساتی که از قبل روی پشت‌بام قرار دارند نیز باید در طراحی دیده شوند.

مخزن آب، کولر، تجهیزات مکانیکی یا پنل‌های خورشیدی موجود روی بام ممکن است نیاز به جابه‌جایی داشته باشند.

هزینه اضافه‌طبقه با LSF چقدر است؟

این سؤال را نباید با یک عدد ثابت جواب بدهیم.

هزینه اضافه‌طبقه فقط قیمت هر مترمربع اسکلت LSF نیست.

مساحت طبقه، پلان معماری، مقدار فولاد، نوع سقف، نما، عایق‌ها، تأسیسات، دسترسی پروژه، حمل، محل پروژه و سطح تکمیل ساختمان روی هزینه اثر دارند.

در پروژه اضافه‌طبقه یک عامل مهم دیگر هم وجود دارد:

ساختمان موجود.

اگر قبل از اجرا نیاز به تقویت بخشی از سازه، اصلاح بام، ایجاد راه‌پله یا جابه‌جایی تأسیسات باشد، این هزینه‌ها نیز باید در بودجه دیده شوند.

به همین دلیل دو اضافه‌طبقه ۱۰۰ متری ممکن است هزینه کاملاً متفاوتی داشته باشند.

آیا LSF همیشه ارزان‌تر از روش‌های دیگر است؟

نه.

این هم از آن جمله‌هایی است که حتماً باید در صفحه باشد.

وزن کمتر و سرعت اجرای بالاتر می‌تواند در بعضی پروژه‌ها هزینه‌های مرتبط با سازه، زمان و عملیات کارگاهی را کاهش دهد.

اما در یک پروژه کوچک، دارای معماری پیچیده، نمای سنگین یا نیازمند مقاوم‌سازی زیاد، ممکن است هزینه نهایی LSF از چیزی که مالک ابتدا تصور می‌کند بیشتر شود.

بنابراین مقایسه درست باید بر اساس هزینه کامل طبقه قابل استفاده انجام شود، نه فقط قیمت یک کیلو فولاد یا یک متر اسکلت.

اضافه‌طبقه با LSF چقدر زمان می‌برد؟

مزیت اصلی LSF این است که بخش زیادی از سازه می‌تواند قبل از ورود به محل پروژه تولید و آماده شود و نصب آن نیز وابستگی کمتری به عملیات تر دارد.

در نتیجه مرحله ساخت سازه معمولاً می‌تواند سریع‌تر از بسیاری از روش‌های متداول انجام شود.

اما زمان کل پروژه فقط زمان نصب اسکلت نیست.

بررسی مهندسی، تهیه نقشه، مراحل اداری، آماده‌سازی بام، اجرای تأسیسات، نما و نازک‌کاری نیز بخشی از زمان پروژه هستند.

به همین دلیل بهتر است قبل از دیدن نقشه و شرایط ساختمان وعده‌هایی مثل «اضافه‌طبقه در ۳۰ یا ۶۰ روز» ندهیم.

پس LSF برای اضافه‌طبقه من مناسب است یا نه؟

اگر از نظر شهرسازی امکان اضافه‌طبقه وجود داشته باشد، ساختمان فعلی ظرفیت مناسبی داشته باشد یا با اصلاحات منطقی بتوان آن را آماده کرد و کاهش وزن طبقه جدید یکی از اولویت‌های پروژه باشد، LSF معمولاً یکی از جدی‌ترین گزینه‌هایی است که باید بررسی شود.

اگر علاوه بر وزن پایین، سرعت اجرا، کاهش عملیات تر و محدود کردن مزاحمت برای طبقات موجود نیز اهمیت داشته باشد، مزیت این سیستم بیشتر می‌شود.

اما اگر ساختمان نیازمند مقاوم‌سازی گسترده باشد، معماری طبقه جدید دهانه‌های بسیار بزرگ یا بارهای سنگین بخواهد یا اساساً ضوابط شهرسازی اجازه اضافه‌طبقه ندهد، ممکن است LSF بهترین یا حتی یک گزینه عملی نباشد.

تصمیم درست از انتخاب مصالح شروع نمی‌شود؛ از شناخت ساختمان موجود شروع می‌شود.

اگر اهل کرمان هستید این مطلب احتمالا برای شما مفید باشد: سازه LSF در کرمان

چه اطلاعاتی برای بررسی اولیه اضافه‌طبقه لازم است؟

برای اینکه بتوان شرایط پروژه را اولیه بررسی کرد، داشتن این اطلاعات کمک زیادی می‌کند:

  1. شهر و آدرس کلی پروژه
  2. تعداد طبقات فعلی ساختمان
  3. نوع سازه، اگر مشخص است؛ بتنی، فلزی یا بنایی
  4. متراژ تقریبی پشت‌بام و طبقه موردنظر
  5. نقشه معماری و سازه موجود، اگر در دسترس است
  6. چند عکس از ساختمان و پشت‌بام
  7. کاربری طبقه جدید؛ مسکونی، اداری، اتاق مهمان و…
  8. اینکه مجوز یا بررسی شهرسازی تا امروز انجام شده است یا نه

در بررسی اولیه قرار نیست حتماً LSF پیشنهاد شود؛ اول مشخص می‌کنیم برای پروژه شما چه مسیرهایی ارزش بررسی دارند.

سوالاتی که ممکن است هنوز در ذهنتان مانده باشد.

LSF یک سیستم دارای ضوابط فنی و ساختمانی در ایران است، اما صدور مجوز اضافه‌طبقه فقط به نوع سازه وابسته نیست. ضوابط شهرسازی، تعداد طبقات مجاز و تأیید فنی ساختمان موجود نیز باید بررسی شوند. سبک بودن LSF می‌تواند در ارزیابی سازه‌ای پروژه مزیت ایجاد کند، ولی مجوز را تضمین نمی‌کند.

LSF یک سیستم دارای ضوابط فنی و ساختمانی در ایران است، اما صدور مجوز اضافه‌طبقه فقط به نوع سازه وابسته نیست. ضوابط شهرسازی، تعداد طبقات مجاز و تأیید فنی ساختمان موجود نیز باید بررسی شوند. سبک بودن LSF می‌تواند در ارزیابی سازه‌ای پروژه مزیت ایجاد کند، ولی مجوز را تضمین نمی‌کند.

سن ساختمان به‌تنهایی جواب را مشخص نمی‌کند. ساختمان قدیمی باید از نظر وضعیت سازه، مصالح، تغییرات قبلی و ظرفیت باربری بررسی شود. سبک بودن سیستم جدید مزیت است، اما جای ارزیابی مهندسی را نمی‌گیرد.

پاسخ به میزان تخریب، راه دسترسی، تغییرات تأسیسات و شرایط پروژه بستگی دارد. یکی از مزیت‌های سیستم‌های خشک می‌تواند کاهش بخشی از عملیات سنگین باشد، اما نمی‌توان بدون بررسی پروژه تضمین کرد که ساختمان در تمام مدت قابل استفاده خواهد بود.

 

تعداد طبقات قابل اضافه کردن را نمی‌توان فقط بر اساس توان سیستم LSF تعیین کرد. ساختمان موجود، فونداسیون، ضوابط پروژه و طراحی مهندسی تعیین می‌کنند که چه مقدار افزایش طبقه ممکن است.

بله. یک طبقه LSF می‌تواند یک واحد مسکونی کامل باشد. مسیر تأسیسات، آب‌بندی فضاهای مرطوب و جزئیات دیوار و کف باید از ابتدا در طراحی دیده شوند.